Archiwa kategorii: Wydarzenia

MILES LIVES! – 13 marca

 

13

Koncert z okazji 90. urodzin Milesa Davisa
Akademia Muzyczna w Poznaniu
Aula Nova
13.03.2016, g. 19.00
solista: Maciej Fortuna (trąbka)
Orkiestra Jazzowa Akademii Muzycznej w Poznaniu pod dyrekcją Patryka Piłasiewicza

6 maja 1957 roku, w studiu wytwórni Columbia zrealizowana została pierwsza sesja nagraniowa orkiestry Gila Evansa i trębacza Milesa Davisa. Spotkanie to stało się początkiem niezwykłej, trwającej pięć lat współpracy, w trakcie której powstały trzy albumy uznane za znaczące nie tylko w historii jazzu, ale w dziejach całej muzyki amerykańskiej. Pierwszy z nich, Miles Ahead, nawiązywał ściśle do estetyki cool, obecnej dotychczas przede wszystkim w jazzowej kameralistyce. Porgy And Bess, drugi album był hołdem złożonym geniuszowi – George’owi Gershwinowi. Doskonale znana amerykańskiej publiczności opera stała się dla duetu Evans-Davis pretekstem do stworzenia zupełnie nowej, oryginalnej przestrzeni dźwiękowej. W grudniu 1959 roku Evans i Davis spotkali się ponownie w studio, by rozpocząć pracę nad trzecim albumem, zatytułowanym Sketches Of Spain. Każda z pięciu kompozycji zarejestrowanych na płycie jest arcydziełem, jazzową impresją na temat muzyki hiszpańskiej i południowoamerykańskiej. Wzbogacona paleta brzmieniowa orkiestry, nasycona sonorystyką instrumentacja i sugestywny, emocjonalny przekaz solisty zbliżyły Sketches Of Spain do obszaru muzyki symfonicznej. Album ten, przez krytyków uznany za najlepszy w dorobku obu artystów, wywarł decydujący wpływ na rozwój współczesnego jazzu wielkoorkiestrowego.
„Pierwsze w Polsce koncertowe wykonanie repertuaru zaczerpniętego z Miles Ahead, Porgy And Bess i Sketches Of Spain jest dobrym początkiem do świętowania 90. rocznicy urodzin genialnego trębacza, jednego z największych jazzowych poetów. Od wielu lat podążamy ścieżką przyjaźni Milesa Davisa i Gila Evansa, próbując zbliżyć się do fenomenu dokonań obu artystów i podzielić się muzyką przez nich stworzoną z najbliższymi nam, polskimi wielbicielami jazzu. Zaczęliśmy od początku – od rekonstrukcji albumu Birth Of The Cool. Podczas długich prób i wielu koncertów nawet nie marzyliśmy, że uda nam się wykonać ten program z jedynym żyjącym członkiem legendarnego Nonetu Milesa – Lee Konitzem. W listopadzie 2014 roku, po 65 latach od nagrania płyty, materiał ten zabrzmiał na scenie Estrady Poznańskiej podczas festiwalu Made In Chicago z Lee Konitzem i Maciejem Fortuną jako solistami. Wybór programu, zaczerpniętego z kolejnych albumów Davisa i Evansa jest naturalną konsekwencją naszych dążeń i inspiracji. Sięgnęliśmy po najpiękniejsze utwory, które na zawsze odmieniły świat jazzu wielkoorkiestrowego i stały się obszarem spotkania malarskiej wrażliwości, poetyckiego liryzmu i muzycznej wyobraźni. Wykonamy je po raz pierwszy w Polsce 13 marca 2016 roku w Auli Nova Akademii Muzycznej w Poznaniu.” Maciej Fortuna i Patryk Piłasiewicz

 

Wystawa: Marek Piasecki. With Care – 11 marca

piasecki

Galeria Piekary i Fundacja 9/11 Art Space maja zaszczyt zaprosić na wernisaż wystawy „Marek Piasecki. With Care” w piątek 11 marca 2016 roku o godzinie 19:00 w Galerii Piekary.
Monograficzna wystawa ma za zadanie prezentację oraz popularyzację twórczości Marka Piaseckiego, należącego do grona najwybitniejszych polskich artystów XX wieku posługujących się językiem fotograficznym. Obok Zdzisława Beksińskiego, Jerzego Lewczyńskiego, Bronisława Schlabsa, Zbigniewa Dłubaka i Fortunaty Obrąpalskiej uznawany jest za klasyka polskiej fotografii, a szczególnie nurtu fotografii subiektywnej.

Istotnym aspektem ekspozycji jest ukazanie interdyscyplinarności działań i spektrum gatunków oraz technik, jakimi posługiwał się artysta. Twórczość Marka Piaseckiego niełatwo sklasyfikować ze względu na ogromne zróżnicowanie stosowanych przez artystę technik oraz wpisujących się w tę twórczość nurtów artystycznych. Do najbardziej rozpoznawalnych dzieł artysty należą heliografie – prace wykonane na światłoczułym materiale oraz cykl fotografii lalek w autorskich ramach. Oba te cykle są szeroko prezentowane na wystawie w Galerii Piekary. Ponadto na wystawie zobaczyć też można klasyczne fotografie oraz subtelne i delikatne miniatury fotograficzne powstałe przy użyciu technik mieszanych, a także kolaże i asamblaże powstałe z przedmiotów porzuconych i zepsutych, zamkniętych przez Piaseckiego w ramach-skrzynkach.

Heliografie Piaseckiego powstawały w wyniku szeregu doświadczeń przeprowadzanych na materiale światłoczułym. Poprzez manipulację i obróbkę negatywów oraz prac artysta tworzył kompozycje, które z czasem przybierały postać abstrakcyjnych, silnie zgeometryzowanych form albo też poetyckich, miękkich i organicznych, niczym oglądane przez obiektyw mikroskopu, tworów. To „chemiczne malarstwo” – jak sam mawiał – miało budzić doznania emocjonalne i estetyczne. Niewielkich rozmiarów heliografie z lat 50. XX wieku, tworzą charakterystyczny i oryginalny styl artysty. Równie charakterystyczne w dorobku artystycznym Piaseckiego są fotomontaże oraz fotogramy z cyklu Lalki, w których odnaleźć można surrealisty rys, zarówno w atmosferze, jak i tradycji. Dziecięce lalki ułożone w różnych pozach, połamane, z brakującymi częściami, czasem łyse, innym razem spowite włosami zostają poprzez gest fotograficzny artysty ożywione. Przedmioty stały się pewnym modelem rzeczywistości, gdzie granice pomiędzy realnym a jego odzwierciedleniem zostają zatarte. Martwe lalki uzyskują ludzki, osobisty wyraz.

_________________________________________________

Marek Piasecki urodził się w 1935 roku w Warszawie, którą opuścił wraz z rodzicami podczas wybuchu Powstania Warszawskiego. Kolejne lata spędził w Krakowie. Po zdaniu matury w 1952 roku studiował krótko historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz pracował w Muzeum Narodowym. Po dwóch latach ze studiów zrezygnował, by móc poświęcić się działalności artystycznej. W 1958 roku został członkiem Grupy Krakowskiej. Jako fotograf dokumentował działalność Teatru na Tarczyńskiej, a następnie Teatru Osobnego, gdzie nawiązał znajomość z Mironem Białoszewskim (Piasecki był portrecistą poety). W latach 1958-1962 pracował dla „Tygodnika Powszechnego”. Jego ilustracje i fotografie można pojawiały się w publikacjach wydawnictwa Znak i Wydawnictwa Literackiego oraz w wielu czasopismach, jak np. „Fotografia,”, „Polska”, „Poezja”, „Więź”. W 1967 wyemigrował do południowej Szwecji, gdzie mieszkał i tworzył, aż do śmierci. Zmarł 30 września 2011 roku.

Koncert The FriendsTones Quartet – 5 marca

fmj

Serdecznie zapraszamy na koncert The FriendsTones Quartet I Festiwal Młodego Jazzu, który odbędzie się w ramach drugiej edycji Festiwalu.
The FriendsTones Quartet to zespół założony przez czwórkę studentów poznańskiej Akademii Muzycznej. Podobny tok myślenia i przeżywania muzyki zainspirował młodych artystów do założenia własnej formacji. Quartet czerpie inspiracje zarówno z jazzowej tradycji, jak i z jazzu nowoczesnego. Zespół wykonuje własne kompozycje, a dopełnieniem programu są również autorskie aranżacje popularnych utworów, nie tylko jazzowych. Swoją muzykę opisują jako: fuzję jazzu i muzyki improwizowanej z inspiracjami poza-jazzowymi.

Występ odbędzie się 5 marca o godzinie 20:00 w Estrada PoznańskaScena Na Pietrze, ul. Masztalarska 8.
Koncert jest biletowany – 15 zł przedsprzedaż, 20 zł w dniu koncertu.

Polski Teatr Tańca – Festiwal Atelier 10-13 marca

Zblizenia - fot. achiwum teatru Zawirowania

Festiwal Atelier to święto tańca, podczas którego prezentowane są publiczności premierowe spektakle młodych artystów Polskiego Teatru Tańca. 

W dniach 10 – 13 marca w Poznaniu odbędzie się po raz dziewiąty Festiwal Atelier Polskiego Teatru Tańca. W programie festiwalu znajdą się, m.in. premierowe pokazy choreografii tancerzy Polskiego Teatru Tańca oraz gościnne spektakle Teatru Tańca Zawirowania z Warszawy oraz Bytomskiego Teatru Tańca i Ruchu ROZBARK. Troje tancerzy (Marcin Motyl, Adrian Radwański oraz Monika Błaszczak – uczennica Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej w Poznaniu) zadebiutuje podczas Festiwalu jako autorzy choreografii. W ramach nurtu „POWROTY” pokazany zostanie spektakl „Need me” Andrzeja Adamczaka, którego premiera miała miejsce podczas VII Festiwalu Atelier PTT w 2014 r.

W 1999 roku w Polskim Teatrze Tańca rozpoczęło działalność Atelier – scena poszukiwań i debiutów. Tworzy je grupa tancerzy Polskiego Teatru Tańca, którzy poszukują nowych dróg aktywności artystycznej, zarówno wykonawczej, jak i twórczej: choreograficznej, scenograficznej i kompozytorskiej. Główną ideą Atelier jest popularyzacja sztuki jako silnego środka przekazu. Łącząc taniec, teatr, plastykę i muzykę członkowie Atelier pragną docierać do widza poprzez najbardziej zrozumiałe dla człowieka i bliskie jego naturze sygnały. Atelier realizuje swoje spektakle także w nietypowych przestrzeniach, umożliwiając kontakt ze swoją sztuką tym widzom, którzy mają do niej ograniczony dostęp. Formalną opiekę nad działalnością Atelier sprawuje Polski Teatr Tańca, doradcą artystycznym jest dyrektor Ewa Wycichowska. Grupa Atelier prowadzi również zajęcia warsztatowe w technikach tańca współczesnego, w różnych ośrodkach krajowych.

Program IX Festiwalu Atelier PTT

Dzień 1.

10 marca 2016 r., godz. 20.00, Scena Wspólna

Need me” (2014), chor. Andrzej Adamczak

PREMIERA „Touch me”, chor. Andrzej Adamczak

Dzień 2.

11 marca 2016 r., godz. 20.00, Scena Wspólna

PREMIERA „Plan”, choreografia Marcin Motyl

Zagubieni w skórze” (2015), chor. Anna Piotrowska – spektakl gościnny Bytomskiego Teatru Tańca i Ruchu ROZBARK (spektakl dla widzów 18+)

Dzień 3.

12 marca 2016 r., godz. 18.00, Scena Wspólna

Zbliżenia” (2011), chor. zbiorowa – Teatr Tańca Zawirowania z udziałem Tomaša Nepšinskiego

PREMIERA „UNISOno”, chor. Adrian Radwański

Dzień 4.

13 marca 2016 r., godz. 20.00, Ogólnokształcąca Szkoła Baletowa (początek w Farze Poznańskiej) „Polski Teatr Tańca promuje”

PREMIERA „Śnienie”, chor. Monika Błaszczak / wstęp wolny /

Bilety na spektakle na Scenie Wspólnej w cenie 40 zł (normalny)/20 zł (ulgowy) dostępne w impresariacie PTT (ul. Kozia 4, Poznań) oraz na stronie: bilety.ptt-poznan.pl.

Karnet na wszystkie dni festiwalowe na Scenie Wspólnej w cenie 90 zł (normalny)/45 zł (ulgowy) dostępny w impresariacie PTT.

Premiery Polskiego Teatru Tańca

Touch Me

Choreografia: Andrzej Adamczak
Muzyka: David Bowie, Claudio Monteverdi
Obsada: Katarzyna Rzetelska, Sandra Szatan, Andrzej Adamczak
Czas trwania: ok. 20 min

Touch me” to spektakl, w którym choreograf Andrzej Adamczak podejmuje próbę wieloaspektowego spojrzenia na doświadczenie dotyku. Choreograf bada różne rodzaje dotyku i nasze na nie reakcje. Szuka odpowiedzi na pytania: Czy jesteśmy gotowi na dotyk? Jaka jest nasza na niego wytrzymałość?

Andrzej Adamczak – tancerz, choreograf, pedagog tańca. Ukończył Państwową Szkołę Baletową w Poznaniu i pedagogikę baletu na Wydziale Edukacji Artystycznej Akademii Muzycznej w Warszawie. Był solistą baletu Teatru Wielkiego w Poznaniu oraz Teatru DNA przy Operze Szczecińskiej.

W roku 2001 związał się z Polskim Teatrem Tańca, gdzie obecnie jest I solistą. Jest również pedagogiem Międzynarodowych Warsztatów Tańca Współczesnego
i Otwartych Zajęć Tańca Współczesnego. Współpracuje również jako pedagog
i choreograf z Ogólnokształcącą Szkołą Baletową w Poznaniu.

Tańczył w repertuarze klasycznym, neoklasycznym i charakterystycznym („Giselle”, „Szecherezada”, „Ognisty ptak”, „Popołudnie Fauna”, „Harnasie”, „Grek Zorba”) ale wybrał taniec współczesny, w którym realizuje się jako wykonawca
i choreograf. Tańczy w całym repertuarze Polskiego Teatru Tańca, m.in.
w choreografiach Ewy Wycichowskiej, Ohada Naharina, Yossi Berga, Jacka Przybyłowicza, Istvana Yuhos-Putto, Thierry Vergera, Nadara Rosano i Jo Strømgrena.

Otrzymał dwukrotnie (2003 i 2005) główną nagrodę za najlepszą choreografię współczesną na  Ogólnopolskim Konkursie Tańca im. W. Wiesiołłowskiego
w Gdańsku oraz nagrodę za najciekawszą choreografię na II Ogólnopolskim Konkursie Baletu Najmłodszych Tancerzy (2006). Jest laureatem Nagrody dla Młodych Twórców Miasta Poznania (2004) i Medalu Młodej Sztuki (2009).

Zrealizował wiele spektakli dla Atelier Polskiego Teatru Tańca: m.in. „JA-JO (2002), „…szparagijem” (2002), „Wchodzę” (2004), „Scan” (2006), „Trzy siostryWyobrażenie” (2009), „Need Me” (2014) i Polskiego Teatru Tańca: „Chopin – Fresh Fruits” (2010), „Spotkania w dwóch niespełnionych Aktach” (Teatr Wielki w Łodzi we współpracy z Polskim Teatrem Tańca – 2011).  

W grudniu 2013 roku zrealizował spektakl pt. „Volta” do muzyki Iwo Borkowicza. Sztuka ta powstała w ramach programu „Agon. Program zamówień kompozytorsko-choreograficznych” ogłoszonego przez Instytut Muzyki i Tańca.

Plan

Choreografia: Marcin Motyl
Muzyka: Beethoven Symphony No. 94, Ben Frost, DJ Inappropriate, Alicja Majewska
Obsada: Mariola Hendrykowska, Agnieszka Fertała, Zbigniew Kocięba, Marcin Motyl
Czas trwania: 20 min

Obsesyjne zarządzanie czasem, ciągłe planowanie życia to jedna z chorób współczesnego świata. Ludzie chcą w ten sposób pokazać, że świetnie panują nad swoim życiem. Pragną spełniać się zawodowo i w życiu prywatnym, ich energia jest skumulowana na działanie. Od świtu do zmierzchu planują, ale nie uwzględniają w tym czynnika społecznego, co prowadzi ich do stopniowego wyłączania z funkcjonowania w społeczeństwie.

Z drugiej strony, pozbawieni jesteśmy najważniejszego planu. Nie jesteśmy w stanie zaplanować naszej przyszłości jako społeczeństwa. Obecna sytuacja w Europie zmusza do myślenia. Ale nikt nie ma konkretnego planu jej rozwiązania. Możemy starać́ się tego nie zauważać. Możemy udawać, że nas to nie dotyczy. Możemy mieć nadzieję, że to minie. Możemy…

Marcin Motyl – absolwent Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Romana Turczynowicza w Warszawie. Uczestnik Coaching Project Henrika Kaalunda oraz warsztatów techniki GaGa, prowadzonych przez Noę Paran (GaGa People/ Batsheva Dance Company).

W sezonie 2011/2012 rozpoczął pracę w Polskim Teatrze Tańca. Występuje w spektaklach „Minus 2” (chor. Ohad Naharin), „Czterdzieści” (chor. Jo Strømgren), „Volta” (chor. Andrzej Adamczak), „Desert” (chor. Paulina Wycichowska), „Absurdy życia w więcej niż 2 aktach” (chor. Josefine Patzelt), „Nondescript”, „Percepcja” (chor. Urszula Bernat-Jałocha), „Open Field” (chor. Nadar Rosano), „FootBall@…”, „Walk@ karnawału z postem”, „Szkoda, że Cię tu nie ma”, w cyklu jubileuszowym „XL. Polski Teatr Tańca wczoraj i dziś.”, „LAMENT. Pamięci Tadeusza Różewicza” (chor. Ewa Wycichowska) oraz „Sanatorium” (chor. Karina Adamczak-Kasprzak, Agata Ambrozińska-Rachuta).

Od kilku lat prowadzi warsztaty w ramach Otwartych Zajęć Tańca Współczesnego oraz projekt Studio Tańca.

Spektakl „Plan” jest debiutem choreograficznym tancerza.

UNISOno

Choreografia: Adrian Radwański

Obsada: Adrian Radwański, Katarzyna Rzetelska, Katarzyna Kulmińska, Marcin Motyl, Sandra Szatan

Muzyka: Skinny Patrini, A Winged Victory for the Sullen, Angelo Giordano

Czas trwania: 30 minut

UNISOno to spektakl o procesie wchodzenia młodego człowieka w dorosłość i związanym z tym zrywaniu z autorytetami, które kształtowały jego osobowość, kiedy robił pierwszy krok czy wydawał z siebie pierwsze słowa. Choreograf zauważa, że w charakterze każdego młodego człowieka występuje cecha, która stanowi dominantę. Kolejne decyzje życiowe, przed którymi staje jako dorosły człowiek czynią jego rys charakterologiczny coraz mniej jednoznacznym.

Adrian Radwańskiego – absolwent Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Olgi Sławskiej-Lipczyńskiej w Poznaniu. Jako uczeń odbył praktyki sceniczne w Teatrze Wielkim im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu. Tańczył m.in. w spektaklach „Dziadek do orzechów” i „Romeo i Julia”. Jest dwukrotnym finalistą Konkursu Baletowego w Gdańsku oraz finalistą polskich eliminacji Eurowizji Dla Młodych Tancerzy. W roku 2013 otrzymał nagrodę specjalną i wyróżnienie za choreografię na festiwalu Solo Duo w Budapeszcie. Od maja 2014 związany etatowo z Polskim Teatrem Tańca. Występuje w spektaklach: „Minus 2” (chor. Ohad Naharin), „Desert” (chor. Paulina Wycichowska), „Dobrze, że tu jesteś”, LAMENT. Pamięci Tadeusza Różewicza” (chor. Ewa Wycichowska), „Hello, Stranger!” (chor. Paweł Malicki), „Open Field” (chor. Nadar Rosano), „Sanatorium” (chor. Karina Adamczak-Kasprzak, Agata Ambrozińska-Rachuta) oraz „Czterdzieści” (chor. chor. Jo Strømgren). 

Spektakl UNISOno to debiut choreograficzny Adriana Radwańskiego.

Spektakle gościnne

Zbliżenia

Teatr Tańca Zawirowania (Warszawa)

Choreografia:  zbiorowa
Teatr Tańca Zawirowania z udziałem Tomaša Nepšinskiego

Obsada: Karolina Kroczak, Elwira Piorun, Szymon Osiński

Muzyka: Alva Noto “Vrioon”, Murcof “Una”, Lady Gaga feat. Beyonce “Telephone”, Steve Reich, René Aubry, Ólafur Arnalds

Czas trwania: 45 min

Spektakl „Zbliżenia” powstał w wyniku współpracy tancerzy Teatru Tańca Zawirowania ze słowackim choreografem Tomášem Nepšinským. Punktem wyjścia dla spektaklu jest pytanie, czy wiążąc się z drugą osobą jesteśmy z nią naprawdę, czy tylko z wyobrażeniem, które mamy na jej temat.
W poetyckich obrazach ukazane zostały relacje, które wypaczają się pod wpływem czasu. Mężczyzna zostaje skonfrontowany z obrazem „męskości”, jaki kreują kobiety.

Każdy z wykonawców, będących jednocześnie choreografami, opowiada własną historię, ale z tej samej perspektywy czasu. Głównym bohaterem spektaklu „Zbliżenia“ jest niezaprzeczalnie mężczyzna (Szymon Osiński), kreowanym przez kobiety (Karolina Kroczak, Elwira Piorun), stwarzany ich rękoma i ruchem, jednocześnie niepewny w poszukiwaniu siebie. Ostatecznie pozostaje sam ze swoją fizycznością, na której są odciski palców kobiet, które go pragną. Gdzie jest koniec NIEGO jako kobiecej wizji męskości, a gdzie zaczyna się ON według niego samego? A może poza wyobrażeniem nic już nie ma?

Tomaš Nepšinský jest nagradzanym i doświadczonym tancerzem, choreografem i nauczycielem. Od 2009 roku jest dyrektorem Departamentu Tańca w Konserwatorium J. L. Bella w Bańskiej Bystrzycy. Jego spektakle były prezentowane na Słowacji, w Polsce, na Węgrzech, w Belgii, Czechach, Hiszpanii i w Indiach.

Teatr Tańca Zawirowania powstał w 2004 roku pod auspicjami Fundacji Scena Współczesna. Założycielem oraz dyrektorem Teatru Tańca Zawirowania jest Włodzimierz Kaczkowski. Kierownikiem artystycznym zespołu jest od początku Elwira Piorun, była solistka Teatru Wielkiego w Warszawie. Obecnie trzon Teatru Tańca tworzą: Elwira Piorun, Karolina Kroczak, Bartosz Figurski oraz Szymon Osiński. Niemalże od początku swojego istnienia Teatr Tańca Zawirowania nie tylko czynnie uczestniczy w procesach kulturotwórczych kraju, ale występuje ze swoimi spektaklami na festiwalach całego świata, począwszy od naszych europejskich sąsiadów, poprzez Azję, Afrykę skończywszy na Ameryce Północnej i Południowej.

Teatr wraz z Fundacją Scena Współczesna jest organizatorem Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Tańca Zawirowania, odbywającego się w Warszawie corocznie od 2005 roku. Wydarzenie to gromadzi w czasie tygodniowego przeglądu teatry tańca z Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Hiszpanii, Szwajcarii, Niemiec, Izraela, Rosji i innych krajów, dając twórcom możliwość spotkania i konfrontacji dokonań artystycznych. Teatry porównują swoje doświadczenia, wzajemnie się inspirują i nawiązują znajomości, które często owocują powstawaniem wspólnych projektów artystycznych. Festiwal ma także na celu popularyzację współczesnego teatru tańca i prezentację w Polsce najnowszych światowych tendencji. Kilkudniowe warsztaty prowadzone przez instruktorów wielu rodzajów tańca współczesnego, wieczory pełne niezapomnianych wrażeń teatralnych, zażarte dyskusje, całodniowe próby. Świat wirujący od tańca.

Teatr prowadzi także działalność edukacyjną – w Akademii Tańca Zawirowania odbywają się stałe zajęcia i warsztaty, których częstym efektem są spektakle wieńczące pracę młodych tancerzy.

Zagubieni w skórze

Bytomski Teatr Tańca i Ruchu ROZBARK

Koncepcja, reżyseria, choreografia i scenografia: Anna Piotrowska

Kreacja i wykonanie: Angelika Tomasiak, Artur Bieńkowski, Szymon Dobosik, Jacek Niepsujewicz, Alexey Torgunakov, Piotr Mateusz Wach

Muzyka: Michał Mackiewicz

Kostiumy: Adam Królikowski

Światło: Anna Piotrowska & Paweł Murlik

Czas trwania: 60 min.

Premiera: 7 listopada 2015 r., Teatr ROZBARK

Najnowszy spektakl Bytomskiego Teatru Tańca i Ruchu ROZBARK w reżyserii i choreografii Anny Piotrowskiej pt. „Zagubieni w skórze” to fizjologiczno-filozoficzna opowieść o głębokim doświadczaniu i poznawaniu siebie.

W spektaklu tym CIAŁO staje się bohaterem spektaklu Piotrowskiej. Skóra staje się pewną umownością, ochroną, parasolem, trampoliną. Znamy tylko swoje odbicie lustrzane, obcy jest nam dotyk samego siebie. Pokochać siebie, szanować, nie oszukiwać. Obecność i szersze poznanie siebie – swojego ciała, powoduje lepsze funkcjonowanie w społeczeństwie innych, drugich, tych samych ciał.

Spektakl przeznaczony jest dla widzów dorosłych.

Anna Piotrowska – kierownik zespołu Teatru ROZBARK. Tancerka, choreograf, reżyser, nauczyciel tańca współczesnego, Fundator i Prezes Zarządu Fundacji Rozwoju Tańca eferte, założycielka „mufmi” w Warszawie (1995 r. – teatr działa w Klubie DGW). Stworzyła ponad 70 autorskich choreografii i przedstawień. Pomysłodawczyni i koordynatorka wielu ogólnopolskich i międzynarodowych programów edukacyjno-kulturalnych: PolemiQi, Atak przestrzeni, Kierunek,(Europa_Warszawa).taniec, SoloDuo_Polska, laboratorium choreografii, British 4 Polish Dance i in. Laureatka „SoloDuo Dance Festival” (Budapeszt 2005/2006), wielokrotnie juror SoloDuo. Stypendystka British Council Awards 2004 Young Polish Arts Entrepreneur. Producent przedstawień teatru tańca. Juror Doliny Kreatywnej programu TVP2 w dziedzinach taniec i animacja kultury. Anna Piotrowska uczestniczyła jako gość w festiwalu Gramigna Festival (Palermo 2007), International Poesifestival (Sztokholm 2007), Nu Dance Fest (Bratysława 2007/2008), Fabriaktionen (Berlin 2008), Working Title Festival (Bruksela 2008), jak również wielokrotnie jako gość Międzynarodowej Konferencji Tańca Współczesnego (Bytom), Międzynarodowego Festiwalu Współczesnych Form Tańca (Kalisz, główna nagroda 2007), Międzynarodowych Spotkań Teatrów Tańca (Lublin), wielokrotny gość festiwalu SoloDuo Dance Festival (Budapeszt 2005-2012). Reżyser ruchu w teatrach dramatycznych m.in. w Szczecinie, Zielonej Górze, Poznaniu, Krakowie, Warszawie, Białymstoku i Legnicy. Współpracuje
z takimi reżyserami, jak: Paweł Kamza, Michał Siegoczyński, Artur Tyszkiewicz.

Bytomski Teatr Tańca i Ruchu ROZBRAK mieści się w budynku zabytkowej cechowni Kopalni Rozbark, którą założono w 1868 roku. Działalność Teatru ROZBARK opiera się na trzech pionach: działalności artystycznej, edukacyjnej i społecznej. Misją i założeniem Teatru ROZBARK jest tworzenie i propagowanie sztuki tańca współczesnego wzbogaconego o inne formy sztuki ruchu, z którymi chce docierać do dzieci, młodzieży i dorosłych.

Kulminacją działań promujących taniec współczesny są kolejne edycje ROZBARK IN MOTION // Międzynarodowej Konferencji Tańca Współczesnego i Festiwalu Sztuki Tanecznej.

Polski Teatr Tańca promuje”

Śnienie

choreografia: Monika Błaszczak

premiera: 13 marca 2016 r., godz. 20.00, IX Festiwal Atelier

miejsce: Fara Poznańska oraz Ogólnokształcąca Szkoła Baletowa im. Olgi Sławskiej-Lipczyńskiej

wykonawcy: uczniowie Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej, Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej im. Henryka Wieniawskiego

W jedyną taką niezwykłą, ciężką od czarów noc, przestrzeń Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej zamieni się w świątynię wyobraźni. Z murów budynku przy
ul. Gołębiej 8 wyłonią się duchy i wypełnią tańcem każdą jego klasę, korytarz i kąt. Tancerze i muzycy zapamiętają się w śnieniu i wymarzą Wam Niebo.

Monika Błaszczak – tegoroczna dyplomantka Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Olgi Sławskiej-Lipczyńskiej w Poznaniu. Założycielka szkolnego zespołu dla uczniów zainteresowanych tworzeniem pierwszych choreografii KUNA, czyli Kreatywni Uśmiechnięci Nawet Artystyczni.

Uczestniczka wielu międzynarodowych warsztatów i festiwali tanecznych, m. in. Konferencji Tańca Współczesnego w Bytomiu, Ogólnopolskich Warsztatów Tańca w Połczynie-Zdroju, Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Tańca w Lublinie i wielu innych, podczas których miała okazję współpracować z szeregiem wybitnych tancerzy i choreografów takich jak: Uri Ivgi, Louise Frank, Hilke Diemer, Irad Mazliah, Claire Cunnigham, Moreno Solinas, Noe Soulier, Adi Weinberg, Jacek Owczarek, Janusz Skubaczkowski, Anna Piotrowska, Dawid Lorenc, Natalia Iwaniec. Wzięła udział w wymianie uczniowskiej ze szkołą Ironi Alef w Tel Avivie, gdzie uczestniczyła w warsztatach Gagi. Odbyła również staż w Instytucie Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie.

Swoje prace choreograficzne prezentowała na licznych scenach i konkursach krajowych i międzynarodowych, m.in. Solo Duo z eliminacjami w Bytomiu. Na Otwartej Scenie Tańca doceniono jej choreografię “Blue moon”, za którą została wyróżniona specjalną nagrodą Lubelskiego Teatru Tańca. Otrzymała też nagrodę za interdyscyplinarny projekt “Niemała improwizacja” w konkursie Lecha Raczaka i Centrum Kultury ZAMEK.

W 2015 r. zadebiutowała jako reżyserka, realizując spektakl “Dziś są moje urodziny 2”, inspirowany ostatnim dziełem Tadeusza Kantora, według własnego scenariusza. Jego premiera miała miejsce 14 marca 2015 r. na Scenie Roboczej
w Poznaniu.

W 2015 r. otrzymała stypendium artystyczne miasta Poznania „za wybitną aktywność w działalności szkolnej i pozaszkolnej” jako najmłodsza osoba wyróżniona tą nagrodą (przyznawaną od 1927 r.). W 2016 r. została nagrodzona Medalem Młodej Sztuki Głosu Wielkopolskiego “za głowę pełną tańca i ciało, które myśli”. Stypendystka Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci w naukach humanistycznych. Prowadzi lekcje tańca współczesnego i “tańca poetyckiego” dla profesjonalistów i amatorów oraz prowadzi badania nad powiązaniami między słowem i ruchem, zapisem ruchu i wyobraźnią w tańcu.

Festiwal Atelier POWROTY

Need me

Choreografia: Andrzej Adamczak
Tańczą:
 Andrzej Adamczak, Katarzyna Rzetelska
Muzyka: 
The Knife, Yazoo, Amon Tobin, Ellen Allien
Premiera:
 25 kwietnia 2014, MP2 w Poznaniu
Czas trwania: 
21 min

Dwa pierwiastki uwięzione w jednym ciele. Rywalizacja i adoracja. Pokaz siły przenikający się z dążeniem do wspólnego celu.

 
Czy możemy istnieć bez naszego „Ego”? Jak bardzo pomaga nam ono utrzymać wrażenie trwałości i integralności własnej tożsamości? Jak silnie jesteśmy z nim związani, czy potrafimy je modyfikować i współpracować z nim?

Spektakl „Need me” w roku 2014 brał udział w programie Polska Platforma Tańca.

„U stu-dni islamu” – wystawa indywidualna Tomasza Matusewicza

5

Na wystawie Tomasza Matusewicza „U stu-dni islamu” zaprezentowany zostanie zespół instalacji inter- i multimedialnych poświęconych kulturowemu znaczeniu islamu i jego stałej obecności w życiu społecznym Turcji.

Na wystawie zostanie zaprezentowany film będący rejestracją przygotowań do modlitwy w meczecie, stanowiący punkt dojścia rozbudowanego programu aranżacyjnego wystawy obejmującego trzy górne sale Galerii, którego kluczowym elementem jest napis zbudowany z modlitewnych dywanów wraz z pozostawionymi przy nich butami. Inspiracją dla powstałych prac jest zderzenie cywilizacji islamu i chrześcijaństwa na płaszczyźnie architektonicznej, ale i duchowej. Wystawa stawia pytanie, na ile asymilacja kulturowa pomiędzy tymi kulturami jest możliwa.

Specyficzna konstrukcja prac pozwala interpretować je w kontekście odmienności cywilizacyjnej Zachodu i Orientu, jakim od kilku stuleci dla Europy są ziemie dawnego Imperium Osmańskiego. Niegdyś Lewant stanowił punkt odniesienia dla budowy tożsamości europejskiej i takim staje się obecnie w trudnej sytuacji życiowej, która dotknęła kilka milionów uchodźców. Eksponowane prace pokazują, że obie cywilizacje nie powinny być traktowane jako swoiste antytezy, ale wzajemnie ubogacające się centra kulturowe, których wyjątkowość wynikła z długotrwałego współistnienia i przenikania się. W tym kontekście artysta ukazuje islam zarówno z perspektywy zewnętrznego obserwatora, ale też z perspektywy osoby, która w sposób twórczy próbuje dotrzeć do sedna społeczeństwa muzułmańskiego. Będzie to zewnętrzne spojrzenie na islam stanowiącego fundament kultury pogranicza Azji,  Europy i Afryki

Tomasz Matusewicz (ur. w 1967 r. w Szamotułach) polski artysta plastyk. Artysta ukończył Wydział Malarstwa, Grafiki i Rzeźby PWSSP (obecnie Akademia Sztuk Pięknych) w Poznaniu w 1993 r., uzyskując dyplom z wyróżnieniem w dziedzinie malarstwa i rzeźby. Promotorami byli prof. Jan Berdyszak i prof. Jan Świtka. W 1997 r. uzyskał Nagrodę Artystyczną Miasta Poznania dla Młodych Twórców, w 1997 otrzymał srebrny medal Salonu Rzeźby Wiosna ’97 w Warszawie, w 2003 zyskał stopień naukowy doktora sztuki. Brał udział w szeregu wystaw indywidualnych i zbiorowych w kraju (Poznań, Konin, Łódź, Toruń) i zagranicą (Niemcy, Słowacja), a także w działaniach teatralnych. Jest pracownikiem naukowym Katedry Malarstwa, Rysunku i Sztuk Wizualnych na Wydziale Architektury Politechniki Poznańskiej. Jego dzieła, to szereg instalacji, utrzymanych w duchu minimal art, niektóre o charakterze plenerowym, w których niekiedy ważną rolę symboliczną pełni światło. Porównuje się je z twórczością Mirosława Bałki. Tworzy ponadto obrazy religijne (kościół Matki Bożej Pocieszenia w Poznaniu), ilustrował książkę „Różaniec drogą do nieba ks. Rafała Pierzchały” (1997). Jest współautorem aranżacji pomnika nagrobnego Pawła Grabowskiego na cmentarzu parafii Matki Bożej Pocieszenia w Poznaniu (2008).

Czas trwania: do 6 marca 2016
Artysta: Tomasz Matusewicz
Kurator: Piotr Bernatowicz

„Meandry przestrzeni” Wystawa prac Antoniego Ruta w Fotoplastykonie Poznańskim

4

Fotoplastykon kojarzony jest zwyczajowo ze stereofotografiami z epoki świetności tychże urządzeń – prezentującymi widoki miast, oraz sceny rodzajowe i pejzaże z przełomu XIX i XX w. Jednakże ta tradycyjna metoda eksponowania zdjęć pozwala również na różnego rodzaju wizualne eksperymenty, czego dowodzi wystawa dzieł Antoniego Ruta, prezentowana aktualnie w Fotoplastykonie Poznańskim.
Ekspozycja „Meandry przestrzeni” stanowi rodzaj zderzenia wciąż aktualnych problemów artystycznych ze specyficzną metodą prezentacji, charakterystyczną dla fotoplastykonu – zarówno namysł nad znaczeniem przestrzeni, jak i wpływu uniwersum malarskiego na powszednią rzeczywistość. Dzieła prezentowane w ramach wystawy podejmują dialog z przestrzenią w jeszcze jeden sposób – jako foto-grafiki wykraczają poza sam fotoplastykon, otaczając przestrzeń w jego bezpośredniej bliskości. Wszystko to składa się na spójną całość, wizualną opowieść poświęconą temu, co nienazwane.

Wystawy w Fotoplastykonie Poznańskim organizowane są we współpracy z Wydawnictwem Miejskim Posnania.
Oficjalny blog Fotoplastykonu Poznańskiego

„Bóg i dziewczyna” – wystawa ADU Ady Karczmarczyk

2b

„Bóg i dziewczyna” to wystawa prezentująca prace ADU, Ady Karczmarczyk, artystki multimedialnej, performerki, blogerki, kompozytorki
i piosenkarki, która, jak pisze na swoim blogu, w swojej twórczości stara się łączyć trzy niespajalne, walczące ze sobą światy: popkultury, sztuki
i duchowości.

Artystka opisuje wystawę „Bóg i dziewczyna” jako prezentującą te jej prace, które  wykonane zostały pod wpływem zachodzącej w niej przemiany duchowej. Pokaz jest zapisem drogi do nawrócenia zobrazowany nowoczesną sztuką o intencjach ewangelizacyjnych i opisami burzliwego toru myślowego, który towarzyszył jej na drodze konwersji. Na wystawę „Bóg i dziewczyna” złożą się prace, które nie były jeszcze pokazywane w Poznaniu, a których prezentacja w ramach jednej wystawy ma także na celu zbadanie i prześledzenie ewolucji twórczej towarzyszącej specyficznej sytuacji nawracania się młodej osoby w dzisiejszej rzeczywistości.

Ada Karczmarczyk (ur. 1985) ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Poznaniu na wydziale Komunikacji Multimedialnej (Intermedia). Laureatka wielu konkursów: Doliny Kreatywnej, Kanonu Twórców oraz Spojrzeń 2015 Nagrody Fundacji Deutsche Bank. Uczestniczka wielu krajowych i międzynarodowych wystaw. W 2010 odbyła rezydencję artystyczną w Nowym Jorku. Mieszka i pracuje w Warszawie.
Termin: 5  lutego -28 lutego 2016 r.
Wernisaż: 5 lutego 2016r., godzina 18:00
19 lutego (piątek) 2016 r., godzina 18:00 – dyskusja wokół wystawy.
Wśród zaproszonych gości będą ks. Andrzej Draguła i Mateusz Matyszkowicz.

Konkurs “30/30” na najlepszą okładkę płytową 2015 roku

Galeria Miejska „Arsenał” w Poznaniu ogłasza drugą edycję konkursu “30/30” na najlepszą okładkę płytową 2015 roku. Konkurs przeznaczony jest dla grafików, których projekty graficzne okładek dla wydawnictw muzycznych (płyt kompaktowych, winylowych, itp.) zostały wydane w 2015 r. oraz do 29 lutego 2016 roku.

Zwycięzca konkursu otrzyma nagrodę główną w wysokości co najmniej 5.000 zł wraz z dyplomem laureata drugiej edycji konkursu. W przypadku wysokiego poziomu zgłoszonych prac organizatorzy przyznają nagrody dodatkowe i wyróżnienia.

Najlepsze projekty zostaną zaprezentowane na wystawie pokonkursowej w Galerii Miejskiej „Arsenał” w Poznaniu w terminie od 21 kwietnia do 24 maja 2016 r. Wyboru, podobnie jak miało to miejsce w przypadku pierwszej edycji konkursu, dokona niezależne jury składające się z przedstawicieli branży muzycznej i grafików, obradujące pod przewodnictwem jednego z najbardziej znanych grafików w branży – Rosława Szaybo.

Okładki zgłaszać mogą zarówno graficy, jak i przedstawiciele branży muzycznej (redakcje pism branżowych, redakcje portali internetowych, patroni medialni, partnerzy konkursu, wytwórnie płytowe, dystrybutorzy itp.) w terminie od 4 stycznia 2016 r. do 29 lutego 2016 r. na adres e-mail: 3030(at)arsenal.art.pl. Regulamin konkursu jest dostępny na stronie internetowej www.konkurs3030.pl oraz na stronie internetowej Galerii Miejskiej „Arsenał” w Poznaniu www.arsenal.art.pl/konkurs-3030

Link do wydarzenia na portalu Facebook kliknij

Bezpłatne Targi Kariera IT w Poznaniu – 20 lutego

16

20 lutego w Hotelu Novotel Centrum w Poznaniu odbędzie się kolejna edycja bezpłatnych targów Kariera IT dla województwa wielkopolskiego. Wydarzenie jest skierowane do specjalistów IT oraz studentów ostatnich lat kierunków informatycznych. Na uczestników czekać będą: najlepsze oferty pracy, prelekcje merytoryczne, pokazy nowinek technologicznych(m.in. druku 3D i długopisów cyfrowych i starych komputerów, a także konkursy z nagrodami.
Wybrane prelekcje:
– Jak wykorzystać pełne możliwości Oracle EXADATA (Łukasz Karwacki)
– Invisible Computing a IOT. Długopisy cyfrowe(Rafał Witkowski)
– Android Wear – tworzenie aplikacji na zegarki(Mieszko Stelmach)
– Rola dżemów w karierze twórcy gier(Robert Podgórski)
– 3 rzeczy, które możesz zrobić dziś, by zdobyć zaproszenia na rozmowy rekrutacyjne do pracy marzeń w przyszłym tygodniu(Iza Wojtaszek)
– Trendy w analizie danych(Łukasz Grala)
– Mity TDD(Bartosz Mikulski)

Wszelkie szczegóły i darmowa rejestracja na stronie:
careercon.pl/konferencja/kariera-it-poznan-20-02-2016